De heen reis

The Gambia

29 januari om halfzeven  staan wij op schiphol, aangezien wij al ingecheckt hebben via internet moeten wij alleen onze koffers nog naar een "drop in pointe" brengen.

Daarna door de controle en de douane en dan wachten op het inboarden wat om halfnegen plaats vind 5 min. voor " take off " hebben wij een probleem en die kost ons een klein uur. Als wij dan starten naar Banjul via een tussen landing in Malaga, waar de crew wordt uitgewisseld gaat het verder via Dakar naar Banjul.      

Nadat wij zijn geland en met een bus naar de aankomst hal worden gereden, komen wij ver-rassende wijzen vrij vlug door de douane. Deze vriendelijke heer vraagt gelijk naar ons be-vinden en wenst ons een welkom in "the Gambia " waarbij ik dacht dat zijn wel heel vriende-lijke mensen, ik kan mij niet voorstellen dat de Marechaussee elke gast een welkom in Nederland wenst.

Aangezien hier alles met de hand gebeurt, hadden wij onze koffers toch vrij vlug, toen nog door de scanner klaar is kees. Ondertussen waren de schermutselingen om de koffers vol ontbrand. Ans had haar koffer te pakken gekregen, maar ik werd uitgetrickst met een paar schijn bewegingen was ik mijn koffer kwijt. Ik dacht dan sleep je ze maar alle twee, ( het waren  kofferdragers die niet vragen maar pakken) die van mij en die van Ans, al hoewel het was maar een paar meter naar de bus. Deze werden netjes voor de bagage ruimte geplaatst en daar door de, zoals ik dacht de chauffeur in de bagage ruimte geplaatst. Maar niets was minder waar, deze man had de moeite genomen om de koffers een paar centimeter hoog te tillen en ze erin te schuiven. Toen zijn hand op hield voor een paar euro's, maar ik had zoiets dat is wel de opgave voor de chauffeur dan gaat hij daar ook zijn tip maar halen.

Zo nu met de bus naar het hotel, naar de receptie sleutel in ontvangst en met een koffer-drager naar onze kamer. Alles uitpakken, en daarna een beetje rond kijken en dan naar bed het was een lange, lange dag.

Volgende morgen zijn wij vroeg op want nu begint onze vakantie pas echt. Het is heerlijk weer en wij zitten heerlijk buiten te ontbijten, juist op het moment als Ans fruit wil eten en ik mijn fototoestel aan het instellen ben springt er een aap midden op de tafel en begint op zijn gemak ons fruit op te eten. Was wel even schrikken maar ook weer leuk, dus wat leert ons geen fruit op de tafel laten liggen bij het ontbijt.
 
Om 10 uur hebben wij een afspraak met Sainey Manjangonze gids en taxichauffeur voor de volgende 21 dagen als wij het land ingaan